Το παιδί και γενικότερα ο άνθρωπος, αισθάνεται το σώμα του σαν κέντρο, άξονα του κόσμου, που καθορίζει τις μορφές συμπεριφοράς του στις ασταθείς σχέσεις του με το περιβάλλον. Γι’ αυτό η ψυχοκινητικότητα του παιδιού έχει σκοπό να οργανώσει την συνολική εμπειρία του και να το βοηθήσει να ανακαλύψει τον εαυτό του και τον κόσμο που το περιβάλλει.

Όσον αφορά τα άτομα με αναπηρίες, οι ψυχοκινητικές δραστηριότητες, υποβοηθούν ώστε να συνειδητοποιήσουν βιωματικά το  σωματικό τους σχήμα, μέσα από συγκεκριμένες στάσεις, κατά τρόπο συνολικό και τμηματικό.

• Να καλλιεργούν και να ελέγχουν την κινητικότητα τους.
• Να κατανοούν τις έννοιες του χώρου, του χρόνου και του ρυθμού.
• Να επιτυγχάνουν την αρμονία της ψυχικής και σωματικής τους ανάπτυξης και να εντάσσονται ομαλά σε μια διαδικασία ηθικής, κοινωνικής, συναισθηματικής και νοητικής ωρίμανσης.